Een verzorgpony in hartje Amsterdam

Een paar jaar geleden ben ik van het platteland naar Amsterdam verhuisd. In mijn dorp had ik vroeger een verzorgpaard die Amigo heette. Ik en Amigo waren echt als twee handen op één buik. Tot ik moest verhuizen.

Na de verhuizing ben ik een tijd lang erg rusteloos geweest. Ik miste Amigo. En niet alleen het paard, maar ook het buiten zijn in de frisse lucht deed me altijd goed, en dat had ik nu niet meer. Mijn ouders zagen geen enkele mogelijkheid dat ik in Amsterdam ook een paard kon verzorgen, dus zij lieten de hoop varen. Maar ik niet. In dit blog lees je over mijn zoektocht naar een verzorgpaard in Amsterdam!

De omgeving verkennen

Na drie maanden neerslachtig op thuis op de bank te hebben gezeten was ik er klaar mee. Ik moest en zou een mogelijkheid vinden om mijn humeur op te beuren en dat kon ik het beste doen door de natuur in te gaan.

Mijn ouders hadden een huis gekocht in Oost, dus het was wel even fietsen naar het Amsterdamse bos. Dat is namelijk de plek waar ik heen wilde. Van mijn klasgenootjes had ik al gehoord dat je daar een leuke geitenboerderij hebt. Stiekem hoopte ik dat behalve geiten ze ook nog andere boerderij dieren zouden hebben… zoals een paard.

Ik stapte op de fiets en begon aan mijn toch naar Amstelveen. Op weg daar naartoe ben ik maar 4 keer fout gereden, wat ik nog wel vond meevallen op de eerste keer fietsen naar de andere kant van de stad!

Eenmaal aangekomen op de boerderij zag ik inderdaad ook andere boerderijdieren zoals kippen en koeien, maar geen paarden. Ik liep naar een man toe die eruit zag als een boer en vroeg hem of er in de omgeving ook paarden werden gehouden. Hij vertelde mij dat dat zeker het geval was, en ik even door moest lopen over het bospad en dan vanzelf een manege tegen zou komen. Wat een geluk!

Op de manege

Met mijn hart in mijn keel raasde ik het bospad af en jawel, na 20 minuten gefietst te hebben kwam ik inderdaad een manege tegen. Hier stapte ik van mijn fiets en ben gelijk de stallen in gelopen. Alles voelde weer als vanouds, de zakken met slobber en masters paardenvoer waren allemaal zoals ik ze kende van het platteland. Zelfs de geur leek hetzelfde.

Na de stal doorgelopen te hebben ging ik op zoek naar de manegehouder. Die kwam ik al snel tegen, want die stond een paard te trainen in de bak. Ik sprak haar aan en vroeg of ze ook aan verzorgpony’s of paarden deden bij haar op de manege. Ze zei het paard rustig door te blijven lopen en vertelde mij over alle mogelijkheden. Zo ben ik uiteindelijk toch nog aan mijn betere humeur gekomen!

Related Stories

Meer artikelen

Wat te doen terwijl je thuis blijft?

Weet je niet wat je moet doen thuis? Wij hebben een aantal leuke ideeën...

De basis voor elk kantoor

Doordat velen van ons even anders aan de bak moesten dan normaal, hebben we...

Taalspellen

Hoeveel woorden zijn er in de Nederlandse taal? Zo een 240.000. Zoveel zijn er...

Verbouwing? Vergeet het volgende niet

Ben je van plan om te verbouwen of zit je midden in een verbouwing?...

De kleurrijkste bloementuin

De lente is in volle gang en de temperaturen beginnen te stijgen. Het is...

Een pijnlijke gebit, help!

Pijn aan het gebit is vreselijk om te ervaren. Pijn kan veroorzaakt worden wanneer...

Categorie├źn

Comments